Posłowie

W swojej treści i praktycznym przedstawieniu. to niedokończone dzieło nawiązuje i przypomina o tym, żeby nigdy nie pozwolić na egzystencję państwa totalitarnego. Jest to jednocześnie przyczynek do porozumienia między narodami na drodze do wspólnej Europy, do bardziej ludzkiego świata. I o to chodzi też w sztuce, o akceptacje czegoś niedokończonego, o udział w nim odbiorcy. O rozwiązanie.

Dziękuję wszystkim, którzy brali udział w tym projekcie. Uczestnikom, tym młodym, zaangażowanym Europejczykom, towarzyszącym im wychowawcom i nauczycielom: Bernadecie Kowalskiej, Arlecie Menzel, Ivanie Novakowej, Cris Pink, Frankowi Dehn, Kierowcom, którzy zawsze uważali na to, żeby nikt nie został na drodze.
Organizacjom, twórcom Dni Anny Frank: Fundacji Anny Frank, miastu Bergen i Fundacji Adenauera. Pracownikom, którzy uczestniczyli w montowaniu rzeźb- dziękuję za ich duże zaangażowanie i elastyczność. Dziękuje także zaufanym osobom, które przyczyniły się do pomyślnej realizacji projektu: Christianowi Schleicherowi, Reinerowi Prokopowi, Hansowi- Hermannowi Schmitzowi, Susannie Lau, Heinrichowi Buhr, Mirko Rabe. Panu Arturowi Behr, który sprawował pedagogiczny nadzór. Pani Izabeli von Pander za gościnne przyjęcie w Reiterhofie Bleckmar.
Moje podziękowania kieruję także do wspierających nas w czasie nagłych zdarzeń: Kerstin i Harvey Woesten, Angeli i Holgerowi Bahl, jak i Ursuli Friedrich. Dziękuję także Gulliermo Dezallar Ensenat oraz towarzystwu lotniczemu: Air Berlin. Dziękuję Panu Alvaro Middelmannowi, dzieki któremu mogli przyjechać do nas uczestnicy z Majorki.

Herbert W. H. Hundrich
Sineu, czerwiec 2005